dinsdag 10 april 2012

AC Milan : Tottenham Spurs (15.02.11)

AC Milan : Tottenham Hotspur FC
0 : 1
(0 : 0)
Champions' League
- 1/8 Finale Heen
Di. 15.02.2011 - 20:45
Stadio Giuseppe Meazza
- Milano-San Siro (IT)
Toeschouwers : 75.652 (4.500)
Doelpunten:
80. Crouch (0:1).

Met het kille Belgische weer was een tripje naar het zonnige Zuiden een welgekomen afwisseling. Een bont gezelschap blies verzamelen op Zaventem, waar opgeluisterd door een filosofische discussie over ochtendlijk alcoholmisbruik, de eerste Stellae door de kelen gingen. Een vlotte vlucht en een weinig comfortabele busrit later stonden we in een van de grote Milanese treinstations. De eerste indruk van de stad was niet overdreven positief, grauw en grijs met vele woonkazernes. Het weer, kil als in België maar nog met een stevige druilregen erbovenop, deed ongetwijfeld niets om deze eerste indruk te verbeteren. Snel vonden we ons overigens zeer deftige hotel. Meteen volgden de eerste biertjes in een koffiehuis, waarbij een eerste trend werd gezet: dùùùùr ! Over het formaat alleszinds geen klachten en gelegenheden waar het bier in standaard Engelse nonic glazen wordt getapt, hebben hoedanook een streepje voor.

Na enige tijd werd het dan toch tijd om de beentjes eens te strekken. Rendez-vous werd gegeven in de omgeving van de Duomo, waar zoals verwacht de Spursfans verzameld waren. We zochten de droogte op van de klassieke winkelgalerijen nabij de Domkerk, waar de mobiele drankkramen gouden zaken deden, en stemden al eens in met de eerste Spursgezangen. Door een jammerlijk misverstand duurde het enige tijd eer we compleet waren. Eenmaal zover besloten we het miezerige Domplein achter ons te laten, werd gezwind een potje uitgelegd en hielden we het lang niet bij pils alleen. De indrinktoer werd afgesloten in een Britse pub, waar als onze overtuigingskracht (en een leugentje om dorstwil) nodig was om nog bediend te geraken. Eenmaal volgetankt en op signaal van El Abuelo kon de tocht naar het Stadio Giuseppe Meazza (San Siro voor de vrienden) aangevat worden.

Een verdacht korte metrorit hield in dat we nog een flink end dienden te wandelen om het stadion te bereiken, bij dit weer absoluut geen pretje. Het stadion, fel verlicht en met de karakteristieke spiraalvormige trappenhuizen, maakte met name een gigantisch grote indruk. Een rondje-om drong zich op, maar nat tot bijna letterlijk op het bot besloten we toch maar te skippen. Snel naar binnen dus, kort voor de aftrap vonden we onze zitjes, in de hoek naast het uitvak op de derde ring. De misschien te verwachten volkstoeloop uit Noord-Londen bleef wat uit, begrijpelijk aangezien het voor de Spurs dit seizoen reeds de tweede trip naar Milaan was. Zoals gebruikelijk bij Engelse teams op Europese tours hadden de fans hun eerste cartouchen reeds lang voor de wedstrijd verschoten. Milan pakte uit met een indrukwekkende papierchoreo over de twee koptribunes, met vooral de zuidtribune die fraai uit de verf kwam.

Ondanks een behorende recupererende inbreng in de opstelling, waren Harry Redknapp en z'n Spurs toch niet gekomen om hun spectaculaire speelstijl te verloochenen. Al in de openingsfase konden ze een penalty claimen toen een voorzet van Van der Vaart met de hand werd weggewerkt. De Milandefensie had de handen vol met de altijd aanspeelbare Crouch, terwijl het offensieve compartiment al te stereotiep voetbal op de mat legde. Beterschap voor de Rossoneri volgde na de pauze met de inbreng van talent Pato. Meer enthousiasme in de thuisrangen bracht af en toe een wat smerig kantje in het spel maar ook kansen die door een attente Gomes werden verijdeld. De zege ging desondanks in de slotfase toch naar Spurs. Lennon brak uit over de rechterflank en bediende Crouch, die binnenknikte en de meegereisde aanhang in extase bracht. Milan heeft bij de return op White Hart Lane alvast de handen vol.

San Siro is een van dé kathedralen van het Europese topvoetbal. Sinds de uitbreidingen in het kader van de Mundiale '90 bestaat het uit drie doorlopende ringen, op een zijde na waar de hippodroom erachter slechts twee etages toelaat. Boven het stadion een vandaag zeer van pas komend enorm dak met rode draagbalken. Kenmerkend zijn ook de trapgangen, enerzijds gewonden rondom de buitenkant van de kuip en anderzijds in spiraalvormige traphuizen er net buiten. Op de steile en nauw om het speelveld aansluitende tribunes bovenal véél volk. De ultragroepen zoals gewoonlijk constant in getouw, maar ook de overige tribunes leefden mee en lieten zich regelmatig tot meezingen overtuigen wat tot een aangename voetbalsfeer leidde. De Engelsen hadden zoals geweten hun beste krachten al op het Domplein verspeeld. Overigens kwamen we op de tribune tot op een paar meter van levende legende Marcel Desailly.

Na de match een uitgestorven stadscentrum, ook de Engelsen hadden de bedstee al opgezocht. In een van de weinige nog geopende etablissementen trokken we met een pizza en een biertje een streep onder een in vele opzichten natte dag.

Foto's:
http://gallery.towhateverend.be/#442

Extra:
- Fotoalbum
- Hoppingoverzicht
- Groundlist

Geen opmerkingen: