donderdag 21 oktober 2010

Crystal Palace FC : Millwall FC (16.10.10)

Crystal Palace FC : Millwall FC
0 : 1
(0 : 0)
npower Championship
- Speeldag 11
Za. 16.10.2010 - 15:00
Selhurst Park
- London-Croydon (UK)
Toeschouwers : 19.131 (4.805)
Doelpunten:
53. Robinson (0:1).

Vroeg op de zaterdag ging de wekker voor de hoppingtrip van dit voetbalweekeinde. Op de rol voor vandaag een derby, met het Zuid-Londonse treffen tussen Crystal Palace en Millwall. Het financieel geplaagde Palace heeft het, zoals verwacht kon worden, ook op het veld moeilijk en bezet een degradatieplaats. Na een uitstekende start zoekt Millwall een beetje z'n eigen gezicht en vegeteert het in de middenmoot. Een mogelijk richtinggevend duel dus. De trip verliep met de wagen de spoorchunnel op. Vlotjes bereikten we London, pas daar werd de planning aangepast. We dumpten de wagen aan the Den om in te pilsen rond London Bridge. Vandaar ging het in een volle Millwalltrein naar Norwood Junction. Onder politie-escorte wandelde een grote groep Lions naar Selhurst Park, waar we door de cordons glipten voor een kort rondje-om het stadion.

Selhurst Park kan bogen op een schitterende ligging, midden in een iets nettere volkswijk tegen een heuvelrug aan. De hoofdtribune is een typisch Engelse met puntdak, palen en golfplaten met overschilderd roest. De overzijde lijkt uit eenzelfde tijdperk te dateren en is een sobere zittribune. Vandaag namen hier de bijna 5.000 Millwallfans plaats. Achter één van de doelen een blokvormige zittribune met business seats erboven, enige pluspuntje waren de in de dakstructuur verwerkte lichtmastjes. Mooiste van het complex is de Holmesdale Road Stand, de thuiskop van de Eagles. Deze tribune snijdt de heuvelzijde aan, waardoor het straatniveau aan een zijde met gelijk is met de onderste rij, en aan de andere kant op de hoogte van de bovenste rij van de onderring loopt. Via de clubshop betraden we langs boven het uitvak op de Arthur Wait Stand.

Beide supportersgroepen waren al druk bezig met inzingen voor aftrap. Palace beschikt met de Holmesdale Fanatics op de gelijknamige tribune over een van de leidende van de weliswaar weinige Britse ultragroeperingen. Alle elementen aanwezig, van zwaaivlaggen over een banner tot een standaardselectie uit het Ultra Songbook. Millwall bracht sowieso minder songs, maar blies voor de aftrap en in de openingsfase regelmatig het dak van het bezoekersvak met de massaal meegebrulde klassiekers. Op het veld pure Engelse kost, met een zwak Palace dat strijdlust op de mat legde en een volwassener ogend Millwall dat echter nooit in z'n spel kwam. Weinig kansen alleszinds maar bij een korte drukperiode met wat corners kreeg Palace af en toe de volledige kop en zelfs de andere tribunes aan het zingen, wat voor een leuk voetbalsfeertje zorgde.

Met de brilscore nog op het bord vatte de tweede helft aan, lang zou dat echter niet duren. Namens Millwall werd Robinson diepgestuurd, hij omspeelde langs de rechterbuitenkant de keeper en schoof vanuit een erg scherpe hoek binnen. De 4.805 in het uitvak explodeerden en ook in de business seats achter doel gooiden wat Lions hun schroom af. Volgde een knalharde singsong waarbij de Palace Ultra's de mond werden gesnoerd met een parodie op een van hun eigen chants op de lyric 'You take it up the arse'. Millwall controleerde nu maar faalde op de counter. Ondanks de inbreng van Neil Harris als schokbreker oogde Millwall vermoeid, waardoor een op en naast het veld nerveuze slotfase volgde. Na enkele minuten nagelbijten kwam het verlossende eindsignaal en werden ploeg en staff uitgebreid gevierd door het bezoekersvak.

Voor ons eindigde een moeilijk begonnen maar verder vlot verlopen terugrit kort na middernacht in de Metropool. Groet nog aan de BvE, de Kempen en Joris (& C°), die 'spot on' was wat d'n Hoevenen betreft.

Foto's:
http://gallery.towhateverend.be/#416

Extra:
- Fotoalbum
- Hoppingoverzicht
- Groundlist

Geen opmerkingen: