donderdag 3 juni 2010

Millwall FC : Swindon Town (29.05.10)

Millwall FC : Swindon Town FC
1 : 0
(1 : 0)
League One Playoffs - Finale
Za. 29.05.2010 - 15:00
Wembley - London-Brent (UK)
Toeschouwers : 73.108 (N)
Doelpunten:
39. Robinson (1:0).

Voor het tweede jaar op rij stond Millwall aan de poorten van de mooiste reeks ter wereld, the Championship oftewel de Engelse tweede klasse. Vorig jaar liep het tegen de 'andere' Irons uit Scunthorpe nog mis. Na een playoffzege tegen Huddersfield werd de laatste horde dit jaar Swindon Town. De eenmalige Premierleague-ist schakelde zelf Charlton Athletic uit op weg naar Wembley. Enige sympathie voor de Lions is ons niet vreemd en al snel werden twee wagenbezettingen samengesteld. Vroeg op de zaterdag vertrok de reis naar Calais. Per trein onder het kanaal volgde nog een obligate maar vruchteloze stop in Maidstone Services. De wagens geraakten we kwijt aan het stationnetje van Mottingham. Van daar per trein verder via Cannon Street naar Marylebone, waar we kortbij de eerste pints nuttigden in de Allsop Arms. Van Marylebone volgde nog een korte rit naar Wembley Station.

Wembley behoeft uiteraard, en al zeker voor ons Antwerpfans, geen voorstelling. Ergens onderweg sneuvelt traditie aan vooruitgang en ook het venerabele Wembley ontsnapte niet aan deze wetmatigheid. Voor een niet min prijskaartje van ca. 800 miljoen € verrees in het district Brent een gigantische UFO van een stadion, met 90.000 plaatsen bij de grootste voetbalgrounds ter wereld. Een Touch of Tradition werd behouden met de grondige heraanleg van Wembley Way. Jammer genoeg werden de beroemde Twin Towers niet gered. Buitenaf is het vooral groot(s), met als bekroning de nutteloze boog waar het water op deze typisch Engelse regendag afzeek. Ook de roltrappen en de cinema-achtige omlopen zorgen voor weinig voetbalgevoel. In de wedstrijdbowl een ander paar mouwen. Oranjerode zitjes verbreken het steriele gevoel en dankzij de elegante curves en de steile hellingsgraad van de bovenring maakt het geheel een overweldigende indruk.

Een en ander werd nog versterkt door de opkomst. Liefst 37.000 Lions en een 32.000 Robins zorgden samen met de genodigden voor een opkomst van ruim 73.000, meteen mijn persoonlijk record. Spektakel voor de aftrap met vuurwerk en een ballonparade met de vlaggen van beide clubs. Een live gebracht God Save the Queen moest de temperatuur helemaal op kookpunt brengen. Millwall toonde zich van bij de aftrap de betere ploeg en stak enkele mooie aanvallen in mekaar. Town bezweek en kopte een van de voorzetten in eigen doel. De linesman deed de goal afkeuren maar het bleek maar uitstel van executie. Swindon kreeg een corner niet weggewerkt en de alerte Robinson prikte binnen. Na de rust kon Millwall zonder al te veel moeite controleren, mee door behoudende wissels bij Swindon. Toch was het nog zweten toen Austin alleen voor het Millwalldoel kwam. Na een bepalende valse bots zoefde zijn inzet over. Zo mag Millwall na vier jaar League One weer naar tweede afdeling.

Zoals al aangeven een heuse pre-match show om de fans in the mood te krijgen. Al snel werd duidelijk dat deze wedstrijd aan beide zijden misschien iets té veel dagtrippers en eventpubliek had gelokt. Swindon werd maar een paar keer verstaanbaar. Meer inzet bij Millwall, maar aangezien we vandaag dus de 'Sportpaleisversie' van Millwall op de been hadden, kwamen enkel de klassiekers No One Likes Us en Miiiiiill er goed door, en dan nog vooral in de korte periode tussen de enige treffer en de rust. Na de wedstrijd een gedisciplineerde viering op enkele pitch invasions na. De Den-klassiekers Let 'em Come en Rockin' All Over the World zorgden voor de laatste kippenvelmomenten van de dag. Om de drukte wat te laten wegebben dronken we nog een pint in de buurt van Wembley. De zoektocht naar het feestgewoel bleek vruchteloos en zodoende werd na een ultieme pils aan London Bridge de lange terugreis aangevat.

Foto's:
http://gallery.towhateverend.be/#350

Extra:
- Fotoalbum
- Hoppingoverzicht
- Groundlist

Geen opmerkingen: