dinsdag 1 december 2009

Alem. Aachen : Rot-Weiss Ahlen (27.11.09)

TSV Alemannia Aachen
: Rot-Weiss Ahlen
0 : 2
(0 : 2)
2.Bundesliga
- Speeldag 14
Vr. 27.11.2009 - 18:00
Neuer Tivoli
- Aachen (DE)
Toeschouwers : 21.010 (80)
Doelpunten:
16. Wiemann (0:1), 40. Gorschlüter (0:2).

Poging zes en eindelijk lukte het, Eupen away in te passen in een Duits weekend. Nog met het nodige hangen en wurgen, maar uiteindelijk trokken we de stoute schoenen aan, werden de taffelaars tijdelijk terzijde geschoven en ging het op een zonnige maar frisse vrijdagnamiddag naar Aachen. Geen anderhalf uur rijden (inclusief tank- en drankstop in Tessenderlo) later waren we terplekke. Ticketjes geregeld, BK binnen voor de eerste van een reeks junkfoodmaaltijden en op naar het stadion.

Eind vorig seizoen verliet Alemannia de Traditionsspielstätte Tivoli. Een pareltje dat we na drie bezoeken zullen missen, mensen die er nooit geraakt zijn kunnen evenwel altijd nog een match van Alemannia II bijwonen. Out with the Old, op recordtijd verrees in Aachen een nieuw Tivoli. Een indrukwekkende kuip in zwart en vooral veel geel met slechts één ring. Liefst 1/3 van de capaciteit gaat naar staanplaatsen. Het grote meerendeel hiervan vormt de thuiskop, gekneld tussen de andere koptribune en de hoofdtribune kunnen ook de uitfans staand de wedstrijd volgen.

Een kalme aanloop naar de aftrap, de spionkop stond goed vol maar de andere tribunes vulden zich slechts zeer langzaam. De ploegvoorstelling en het clublied van Die Drei Atömchen moesten het publiek in de stemming brengen. Verder geen speciale acties, na wat geroezemoes bij aftrap verviel de sfeer al snel in het standaardrepertoire van de Ultras. Aan de overzijde een klein vakje RWA-fans die we optisch noch akoestisch konden waarnemen. We zaten dan ook diagonaal tegenover hun vak.

De wedstrijd deed het verdere nodige om de sfeer helemaal te fnuiken. Ahlen, afgereisd met slechts vier punten uit evenveel gelijke spelen, deed wat van hen verwacht werd. De thuisploeg presenteerde zich zelfs nog zwakker en Ahlen haalde uit de eerste kans de voorsprong. Die Kartoffelkäfer zetten hier een tiental minuten zware druk tegenover, maar kregen kort voor rusten het deksel op de neus. Een striemend fluitconcert vergezelde de spelers in de kabines.

'Hometrainer' Krüger leek de witte vlag te hijsen en haalde met Nemeth en Auer het laatste beetje genie uit zijn ploeg. Wat volgde moet zowat de slechtste helft voetbal zijn geweest die we ooit voorgeschoteld hebben gekregen. Pure zwartgele onmacht met verdediger Nico Herzig als exponent, Ahlen moest niet eens diep gaan en kreeg nog de beste kansen. Ook ultras en trommelaars hielden zich nu op de vlakte zodat we her en der zelfs de vocale inspanningen van het uitvak konden waarnemen.

Na het verlossende eindsignaal leek het nog een heet nachtje Aachen te worden, het lokale casual element was al minuten voor affluiten richting hoofdtribune vertrokken om verhaal te halen. Niets van dat alles voor ons, met een avondje Irish karaoke in downtown Düsseldorf werd de avond afgesloten. Sheeee stoood there laughiiiing...

Foto's:
http://gallery.towhateverend.be/#204

Extra:
- Fotoalbum
- Hoppingoverzicht
- Groundlist

Geen opmerkingen: